Białostocki Teatr Lalek

Dwie strony sceny: "Zdradliwość wspomnień" i "Głupia gęś"

Monday
18:00 - 18:10
—
Tickets

Sold by: btl.bialystok.pl

Go to btl.bialystok.pl ↗

You will be redirected to the partner's website in a new tab.

ul. Kalinowskiego 1, Białystok

9 listopada 2026 r. o godz. 18:00 zapraszamy do Białostockiego Teatru Lalek na wieczór, podczas którego zaprezentujemy dwie odmienne formy sceniczne: etiudę choreograficzną „Zdradliwość wspomnień” Elizy Kindziuk-Kosianko oraz monodram performatywny „Głupia gęś” Zofii Żwirblińskiej.

About the event

9 listopada 2026 r. o godz. 18:00 zapraszamy do Białostockiego Teatru Lalek na wieczór, podczas którego zaprezentujemy dwie odmienne formy sceniczne: etiudę choreograficzną „Zdradliwość wspomnień” Elizy Kindziuk-Kosianko oraz monodram performatywny „Głupia gęś” Zofii Żwirblińskiej.

Dwie artystki, dwa odmienne języki sceniczne i dwa różne sposoby opowiadania o wewnętrznych doświadczeniach człowieka. W „Zdradliwości wspomnień” podstawowym środkiem wyrazu jest taniec – ruch, który przywołuje obrazy i emocje zapisane w pamięci. W „Głupiej gęsi” Zofia Żwirblińska sięga po środki charakterystyczne dla performansu i teatru, by opowiedzieć o niepewności, poczuciu własnej wartości i presji nieustannego udowadniania swoich kompetencji.

Dwie różne formy sceniczne, które pokazują, jak odmiennymi środkami można opowiadać o tym, co osobiste i trudne do wyrażenia słowami.

„Zdradliwość wspomnień” – Eliza Kindziuk-Kosianko

„Zdradliwość wspomnień” nawiązuje do Magritte’owskiej „Zdradliwości obrazów”, w której słynne „To nie jest fajka” podważa oczywistość widzenia i odsłania przepaść między rzeczą a jej przedstawieniem. Co jednak dzieje się wtedy, gdy obrazem staje się wspomnienie o kimś, kto nie istnieje już w świecie materii, lecz trwa w wyobrażeniu? Spektakl to poetycka podróż w głąb pamięci ulotnej – przestrzeni, w której sylwetka ojca nie jest już ciałem, lecz ruchem: gęstniejącym, zmieniającym kształt, dynamicznym, niemożliwym do zatrzymania w dłoniach.

Choreografia porusza się na granicy iluzji i jawy. Unoszący się z fajki Taty dym, wyrażony tańcem, staje się tutaj metaforą wspomnienia – czymś, co na krótką chwilę wypełnia pokój swoją obecnością, by nagle wytrącone z równowagi, rozproszyć się w powietrzu. To taniec o próbie uchwycenia tego, co wymyka się logice. To celebracja nieuchwytnego, w której surrealistyczna zwodniczość obrazów staje się mostem łączącym przeszłość z żywą teraźniejszością. Pamięć nie jest tu obrazem – jest ruchem i myślą, nieustannie ucieleśniającą się, formującą i dającą o sobie znać.

Choreografia i wykonanie: Eliza Kindziuk-Kosianko Kompozytor: Izabela Orzełowska, z wykorzystaniem utworu Czesława Niemena „Włóczęga” Czas trwania: 10 minut

"Głupia gęś"

„Głupia gęś” to monodram performatywny, którego punktem wyjścia jest syndrom oszusta – błąd poznawczy polegający na braku wiary we własne kompetencje. Szacuje się, że około 70% światowej populacji na pewnym etapie życia doświadcza tego fenomenu.

Autorka spektaklu jest „złotym dzieckiem” – od zawsze z najlepszymi ocenami, nagrodami, sukcesami. Szkoda tylko, że na żadne z nich nie zasługuje. Jej dotychczasowe dokonania to przypadek, pomyłka, dziwny traf szczęścia. W świecie, gdzie łkanie bezwstydnie zamieniła w kłamanie, jej własne ciało bez przerwy podważa swoją wartość. Rozpada się w wątpliwościach, wywraca wszystko do góry nogami, aż w końcu pęka, by przepoczwarzyć się w autoironiczne szarogęszenie.

Syndrom oszusta – oszustki – odsłania się w spektaklu jako mechanizm performowania samej siebie. Na scenie ściera się to, co faktycznie przeżywane, z tym, co odgrywane; autobiograficzne wyznanie ze świadomą manipulacją własnym wizerunkiem. „Głupia gęś” przygląda się temu, jak niepewność staje się rolą, którą można powtarzać tak długo, aż zacznie organizować sposób myślenia o sobie. Intymny lęk okazuje się tu nie tylko prywatnym doświadczeniem. Wyrasta także ze świata, który każe nieustannie udowadniać własną wartość, jednocześnie dając powody, by w nią wątpić.

Reżyseria, choreografia, koncepcja, wykonanie: Zofia Żwirblińska Dramaturgia: Patrycja Kowańska Muzyka: Ola Rzepka Reżyseria światła: Michał Wawrzyniak Czas: 45 min

Premiera została dofinansowana ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Przestrzenie Sztuki – Taniec”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca. Projekt zrealizowano również ze środków Miasta Gdańska w ramach Gdańskiego Stypendium Kulturalnego – Fundusz Twórczy oraz przy wsparciu rezydencji Open Studio w Teatrze Komuna Warszawa.

Miejsce i czas:

9 listopada 2026 r., godz. 18:00 Białostocki Teatr Lalek, ul. Konstantego Kalinowskiego 1, Białystok

Bilety w cenie 20 zł są dostępne online na stronie Fundacji Rozwoju Sztuki Tańca.

Comments

No comments yet

Be the first to comment

Łączenie z serwerem...

Wystąpił błąd. Odśwież X