Hellraiser: Wysłannik piekieł

„Widziałem przyszłość horroru, a jej imię brzmi Clive Barker” – napisał o jego prozie Stephen King i to jedno zdanie zrobiło młodemu pisarzowi z Liverpoolu karierę. Gdy jednak Barker zobaczył, co producenci zrobili z dwoma pierwszymi ekranizacjami jego scenariuszy, doszedł do prostego wniosku: następny film musi wyreżyserować sam. Tak powstał HELLRAISER. Frank jest człowiekiem, którego znudziły już wszystkie dostępne przyjemności. Kupuje więc od handlarza osobliwości zdobioną łamigłówkę, o której mówi się, że otwiera drzwi do rozkoszy niedostępnych ludziom. Łamigłówka działa, ale po drugiej jej stronie czekają cenobici – istoty, dla których ból i przyjemność są dokładnie tym samym doznaniem. Budżet HELLRAISERA nie przekroczył dziewięciuset tysięcy dolarów, zdjęcia powstały jesienią 1986 roku w Londynie, a amerykański producent narzucił warunek: akcja ma się rozgrywać w miejscu, które widz może wziąć za Amerykę. Brytyjskim aktorom wygłuszono więc w postprodukcji ich własne akcenty. Barker musiał też przycinać film do skutku, bo pierwsza wersja dostała w Stanach zaporową kategorię X przeznaczoną przede wszystkim dla filmów porno. I choć HELLRAISER na stałe wpisał się w historię horroru lat osiemdziesiątych, a kolejne sequele (i kult wokół postaci Pinheada) ustawiły film Barkera obok serii takich jak PIĄTEK TRZYNASTEGO czy KOSZMAR Z ULICY WIĄZÓW, warto pamiętać, że HELLRAISER to przede wszystkim brudny i perwersyjny melodramat o pożądaniu, który nawet po trzydziestu latach od premiery sprawi, że będziecie patrzeć na ekran przez palce.

EN ‘I have seen the future of horror, and his name is Clive Barker,’ Stephen King wrote of his fiction – and that one sentence launched the young Liverpool writer’s career. But after Barker saw what producers had done with the first two screen adaptations of his work, he came to a simple conclusion: the next film he would have to direct himself. That film was HELLRAISER. Frank is a man who has grown bored with every pleasure available to him. So he buys an ornate puzzle box from a dealer in curiosities, said to open the door to pleasures beyond human experience. The box works – but waiting on the other side are the Cenobites, beings for whom pain and pleasure are one and the same sensation. HELLRAISER was made for less than $900,000 and shot in London in the autumn of 1986. Its American producer imposed one condition: the story had to take place somewhere audiences could plausibly mistake for America. The British actors therefore had their accents dubbed over in post-production. Barker was also forced to keep cutting the film, as the first version received the prohibitive X rating in the United States, a classification primarily associated with pornography. HELLRAISER has long since secured its place in the history of 1980s horror – with its many sequels and the cult surrounding Pinhead putting Barker’s film alongside franchises such as FRIDAY THE 13TH and A NIGHTMARE ON ELM STREET. However, it is worth remembering that HELLRAISER is, above all, a grubby, perverse melodrama about desire. Even thirty years after its release, it is the sort of film that will have you watching through your fingers.